Integracja sensoryczna

Termin Integracja sensoryczna (SI) określa prawidłową organizację wrażeń sensorycznych (bodźców) napływających przez receptory. Oznacza to, że mózg, otrzymując informacje ze wszystkich zmysłów (wzrok, słuch, równowaga,czucie głębokie, powierzchowne) dokonuje ich rozpoznania, segregowania i interpretacji oraz integruje je z wcześniejszymi doświadczeniami. Na tej podstawie mózg tworzy odpowiednią do sytuacji reakcję nazywaną adaptacyjną. Jest to adekwatne i efektywne reagowanie na wymogi otoczenia. Może to być odpowiedź ruchowa jak i myślowa. Inaczej Inegracja sensoryczna to zdolność do rozumienia i porządkowania bodźców i informacji dostarczanych z otoczenia i z własnego ciała poprzez zmysły. Umiejętność ta pozwala dziecku zrozumieć, jak funkcjonuje otaczający je świat i nadaje sens nieustannie docierającym bodźcom. Jeżeli proces integracji sensorycznej jest zaburzony, mogą pojawić się problemy z nauką, zachowaniem, koncentracją, czy koordynacją.

Twórcą teorii Integracji sensorycznej i zarazem metody (Sensory-Integrative Ayres Therapy – SIAT) jest dr Jean Ayres (1920–1989), psycholog, terapeuta i pracownik naukowy Uniwersytetu Kalifornijskiego w USA. W latach 60-tych XX wieku badaczka sformułowała hipotezy wskazujące na związki procesów integracji sensorycznej z procesami uczenia się. Tak jak odbiór wrażeń zmysłowych jest niezbędny do ruchu, tak ruch dostarcza informacje sensoryczne do mózgu. Dlatego każde zaburzenie rozwoju ograniczające zdolności motoryczne i funkcjonalne wpływa na prawidłowy odbiór i organizację bodźców zmysłowych.

SIAT (Sensory-Integrative Ayres Therapy) jest metodą pracy z dziećmi nie tylko z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego, ale również niepełnosprawnością ruchową, zaburzeniami spektrum autyzmu, zaburzeniami genetycznymi oraz metodą dla niemowląt i małych dzieci z dysregulacją lub nieprawidłowym rozwojem psychoruchowym.
SIAT jest metodą, w której dziecko jest partnerem w wyznaczaniu kierunku działania. Terapia dostosowywana jest do potrzeb dziecka. Rodzice są włączani w proces terapeutyczny tak, aby zdobyte umiejętności przenieść do codziennego życia. Pomaga to w budowaniu samoświadomości, samoregulacji i nauce tworzenia celowych działań oraz nabywaniu nowych umiejętności motorycznych.